D. A. F. de Sade

Sade Donatien Alphonse François, markiz de (1740-1814), francuski pisarz. Ścigany za skandale obyczajowe, skazany zaocznie na śmierć, zbiegł do Włoch, a po powrocie do Francji 1777 został uwięziony. Zwolniony 1790 przez rewolucyjną Konstytuantę, stał się działaczem rewolucji. Ponownie uwięziony za przeciwstawienie się terrorowi. Po zwolnieniu znów aresztowany 1801 za pamflet przeciwko Napoleonowi I Bonapartemu i jego małżonce, resztę życia spędził w więzieniu i w zakładzie dla umysłowo chorych.

W swoich utworach analizował dewiacje seksualne, ukazując je w sposób drastyczny. Stworzył amoralną "filozofię rozpaczy", negującą istnienie Boga, uznającą swobodę czynienia zła. Od jego nazwiska pochodzą terminy: sadyzm i sadomasochizm. Niektóre utwory Sade'a, objęte cenzurą, ukazały się w wiele lat po jego śmierci. Wywarł wpływ na licznych pisarzy i myślicieli, nadal budzi zainteresowanie.

Powieści m.in.: 120 dni Sodomy, czyli Szkoła libertynizmu (1785), Justyna, czyli Nieszczęścia cnoty (1791), nowele, np. Zbrodnie miłości (1800). Także dramaty (np. Dialog pomiędzy księdzem a umierającym) i Dziennik.

źródło: Encyklopedia WIEM, hasło Sade Donatien Alphonse François